Stukje hemel op aarde: Pretty Pulau Pangkor

4 uurtjes rijden brengt je van ‘smoggy Kuala Lumpur ‘ naar ‘some fresh air in heaven.’ Pankor Island is een schattig, klein eiland aan de westkust van Maleisië.  Weinig toeristen, vooral de lokale bevolking gaat hier een weekendje naartoe. Dit maakt het eiland puur en ongerept.

10897977_802845849789125_3803905346327679490_n

Huur een scootertje en verken alle privé stranden van Pangkor. Privé? Misschien niet echt, maar vaak ben je de enige op het strand! Privé dus. In een half uur ben je het eiland rond op de scoot, so take it really really slow.

Naast Pangkor ligt nog een mini eiland, Ciam Island.  Spring in een lokaal bootje en vertoef een paar uurtjes op dit baby eiland, waar letterlijk niks te doen is. Hoe lekker is dat? Er staat een houten barretje, maar die is alleen open wanneer iemand zin heeft om te werken. Of hij staat er voor de sier, who knows.  Je kan letterlijk om het eiland heen zwemmen en in nog geen 10 minuten lopen ben je aan de andere kant.

10994059_802846363122407_4146197017964693952_n

Voor het feestje moet je niet in Pangkor zijn. In één restaurantje wordt alcohol geserveerd,  maar verder kan je fluiten naar je biertjes. Zorg ervoor dat je zelf wat meeneemt voor een rooftop sessie of ‘clean your body up’ door een weekendje niet te drinken.

Absolutely looooooved deze kleine parel in Maleisië.

10945568_805577686182608_7374816289863779656_n10959665_802846149789095_6798113240487192401_n

10672262_802846006455776_8645209870346748620_n 1499544_802845793122464_8547738068524610087_n

Sterke maag? Check out this festival! #thaipusam2015

Bizar, bijzonder, fascinerend en vooral heel erg pijnlijk. Ieder jaar wordt in de tiende maand  van de hindoe kalender bij volle maan Thaipusam gevierd, een bijzonder festival in Maleisië. Ik mocht het meemaken op 3 januari 2015. Jaarlijks lopen er meer dan een miljoen hindoes mee in de 15 kilometer durende tocht. Het draait vooral om liefde tonen naar god Murugan, de jongste zoon van de hindoe god Shiva. Om zeker te weten dat hun lichaam schoon is van negatieve energie vasten ze een aantal dagen voor het festival begint, variërend van 9, 18 en 48 dagen. Ieder bepaalt voor zichzelf hoe hij/zij een offer wilt brengen aan god Murugan. Sommigen dragen potten met melk op hun hoofd gedurende de tocht. Anderen laten hun hoofd kaal scheren. Een iets pijnlijkere manier van ‘liefde tonen’ zijn de piercings. Men laat zich doorborgen met haken en pijlen, door rug, mond en tong. En om het af te maken, dragen sommige mannen houten en stalen constructies, de zogenaamde ‘kavadi’s’. Deze loeizware stellages worden versierd met bloemen, pauwveren en kleurrijk papier. De kavadi’s wegen minstens 30 kilogram. Kavadi In trans10922807_800275586712818_4340846472681892502_n Dagen niet eten en vervolgens zo’n barre tocht lopen, lijkt lichamelijk niet mogelijk. Dat is het wel. Voordat ze aan de tocht beginnen, wordt men in trans gebracht. Hoe dit precies gedaan wordt, lijkt een mysterie, maar er komt zoveel energie vrij in het lichaam, dat het lijkt alsof er iemand anders in je lichaam treedt. Dat zorgt ervoor dat je met zoveel energie, kan springen en dansen zonder enige moeite. Ook de pijn van het piercen voel je niet meer. Hoe is het mogelijk? Zodra men in trans raakt, voelen ze zich gezegend en verdoofd. Ook al heb je 48 dagen gevast, de trans leidt je door deze tocht heen. Na de tocht komen ze aan bij het eindpunt; de batu caves. Hier beklimmen ze de steile 272 traptreden. Eenmaal aangekomen in de tempel worden de melkpotten en stellages geofferd. Tot slot worden ze vrijgemaakt van de piercings en uit de trans gehaald. 272 treden naar de batu caves Dancing and spinning around10959776_800275310046179_4049410480894192493_n Het was absoluut een geweldige ervaring. Het hindoeïsme kent geen grens. Iedereen uit liefde op een andere manier. Er was erg weinig toerisme bij de batu caves.  Dat maakte het festival authentiek. Er was niks opgezet om toeristen te trekken, maar puur  bedoeld voor de hindoeïstische bevolking. Zorg dat je rond 8 uur vroeg in de morgen gaat, wil je niet verdrukt worden. Vanaf een uur of 11 werd het druk en warm. Definitely ‘A Once In a Life Time Experience’!

Afbeelding

NO GO voor dure spullen

Ja. Daar zit je dan. Aan een kopje koffie bij de starbucks, te wachten tot je vlucht gaat. Zo’n kick-off gaat normaal vrij smooth, dit keer iets minder. Zo liet ik de dag voor mijn vertrek mijn telefoon in de wc pot vallen. JA HOE DAN. Gewoon dat kreng in je kontzak stoppen, broek naar beneden, plons! Lekker handig, zoiets op je inpakdag. Gelukkig heeft de reparatieman hem weer enigszins tot leven kunnen brengen, met veel druppels  onder mijn scherm, achterkant in tweeduizend stukjes en een kortere levensverwachting. Dit gehandicapte toestel laat ik ongetwijfeld een paar keer stuiteren in Maleisië  en dan ben ik helemaal genezen van dure spullen. TIP NUMERO UNO. Neem geen waardevolle spullen mee op reis. Daar krijg je alleen maar stress van. Waar is de tijd dat ik met mijn samsung plus (jawel, de plus), die ik 5 jaar heb gehad, in de zomer van 2014 mijn telefoon aan de lader had liggen in een overvolle hostelkamer in Azië? En ik na een dagje strand terugkwam en die schat van een samsung plus er nog steeds lag. Ja, dit keer laat ik mijn peperdure huawei P7, oké valt wel mee, maar toch smartphone van het jaar, niet meer achter in hostelkamers. Moet je weer mee onder je kussen slapen, omdat andere backpackers dit kreng ook mooi vinden en zo. Niets voor mij. Voor nu: bakje koffie. And I am ready for take off!

See you later, mates!

10956277_882146335149106_7949120724489261536_n